Nasza grupa
O nas Kontakt Forum Praca Blog Zaloguj się Rejestracja PL EN
Twoja sugestia

Otrzymuj co tydzień wartościowe porady i informacje od PolishProperty.eu

Polecane oferty

599 000 PLN

Kraków

61.63 m2

3 400 000 PLN

Ziębice

1000.00 m2

Co to jest timeshare i umowa timesharingu?


Prawo

2012-03-16

Przychodzi lato, słonce grzeje, zbliżają się wakacje… Co robi przeciętny Kowalski? Pakuje siebie i rodzinę, wsiada w samolot i leci do willi na Costa del Sol, którą ma tylko do swojej dyspozycji. Kowalski jest bogaczem lub finansowym krezusem? Niekoniecznie. Zarabia przeciętnie. Wielu powie, że to niemożliwe. Otóż jest to możliwe – dzięki timesharingowi.

 

Istota timesharingu

 

Instytucja timesharingu funkcjonuje na świecie już prawie 50 lat. Powstała w połowie lat 60. we Francji, skąd na początku lat 70. została przeniesiona do USA i krajów Europy Zachodniej. Czym jest pojęcie timesharingu i jak jest uregulowane w prawie polskim?

 

Istotą timesharingu jest możliwość korzystania z nieruchomości. Time  oznacza czas, a sharing dzielenie się czymś z kimś. Timesharing przede wszystkim jest szczególnym rodzajem korzystania z budynków mieszkalnych lub ich części w celach turystycznych, czyli np. z ośrodka turystycznego, hotelu, pensjonatu czy apartamentu. Wskutek zawarcia umowy timeshare nabywca nie uzyskuje prawa własności nieruchomości, a jedynie prawo użytkowania obiektu przez określony czas w każdym roku, przez określoną liczbę lat. Zawierając kontrakt, płaci za korzystanie z apartamentu w atrakcyjnym miejscu jedynie przez wybrany czas, ponosząc koszty np. energii elektrycznej czy wywozu śmieci oraz inne opłaty, określone w umowie. Z punktu widzenia właściciela nieruchomości jest to korzystne, gdyż koszty całorocznego utrzymania nieruchomości rozłożone zostaną także na innych użytkowników (którzy to będę korzystać z obiektu w innym czasie niż nasz Kowalski).

 

Timesharing w prawie polskim

 

Timesharing został uregulowany w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady z 14 stycznia 2009 r. (2008/122/WE) w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany. Implementację tej dyrektywy do prawa polskiego stanowi Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o timeshare. Zastąpi ona obowiązującą dotychczas ustawę z 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w oznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw Kodeks cywilny, Kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece – która powstała w oparciu o dyrektywę 94/47/WE w sprawie ochrony nabywców w odniesieniu do niektórych aspektów umów odnoszących się do nabywania praw do korzystania z nieruchomości w oznaczonym czasie. Nowa ustawa regulująca timesharing i dostosowująca polskie normy do wspomnianej wcześniej dyrektywy wejdzie w życie 27 kwietnia 2012 roku. Ustawa określa zasady zawierania między przedsiębiorcą a konsumentem umów timeshare, a także umów o długoterminowy produkt wakacyjny (oprócz wykupienia czasowego prawa do pobytu możemy nabyć prawo do otrzymywania zniżek na usługi związane z zakwaterowaniem lub podróżą np. upusty w hotelach lub na bilety lotnicze), umów pośrednictwa w odsprzedaży timeshare oraz umów o uczestnictwo w systemie wymiany. Rozszerzono również zakres umowy timeshare, która obecnie dotyczy tylko nieruchomości, a po wejściu w życie nowych przepisów będzie obejmowała także inne rodzaje zakwaterowania, takie jak np. miejsca na statkach wycieczkowych.

 

Ustawa o timesharingu została zmieniona z korzyścią dla klienta. Szczególny nacisk położono na rzetelne i dokładne poinformowanie konsumenta o ww. umowach. Przedsiębiorca zobowiązany będzie do przedstawienia konsumentowi tzw. informacji przedkontraktowych. Obejmować one będą m.in. podstawowe dane o przedsiębiorcy (nazwa firmy, jej siedziba, forma prawna), dokładny opis świadczonych usług (np. charakterystyka miejsca zakwaterowania i dodatkowych obiektów takich jak basen, sauna itp.), a także informacje o prawach konsumenta wobec przedsiębiorcy. Ustawa zobowiąże przedsiębiorcę do nieodpłatnego przekazywania informacji przedkontraktowych w sposób jasny i zrozumiały, na piśmie lub innym trwałym nośniku informacji. Postanowiono też, że wszystkie umowy powinny być zawierane w formie pisemnej (chyba że odrębne przepisy przewidują inną szczególną formę). Skrócono też minimalny okres, na który może zostać zawarta umowa timesharingu – wg zapisów nowej ustawy, umowa między konsumentem a przedsiębiorcą (oferującym timesharing) będzie zawierana na dłużej niż jeden rok (do tej pory były to min. 3 lata). Wydłużeniu ulegnie czas przysługujący klientowi na odstąpienie od umowy bez podania przyczyny jej zerwania – z obecnych 10 do 14 dni od daty jej zawarcia lub doręczenia. Ponadto, jeżeli turysta zmieni zdanie i będzie chciał zerwać kontrakt w trakcie jego obowiązywania, nie poniesie dodatkowych kosztów. W takiej sytuacji trzeba będzie przedstawić wypowiedzenie umowy również w ciągu 14 dni od otrzymania wezwania do zapłaty drugiej lub każdej następnej raty.

 

Wady i zalety timesharingu

 

Wchodząca w życie z końcem kwietnia ustawa niesie za sobą wiele pozytywnych zmian. Będzie też lepiej chronić prawa konsumentów. Dotychczas brak jasnych przepisów określających sposób zawierania umów timesharingu, wykorzystywali nieuczciwi przedsiębiorcy, którzy przekazywali błędne i nierzetelne informacje o sprzedawanych produktach. Będziemy więc mieć pewność, że pieniądze wydane na zakup praw do luksusowej rezydencji rzeczywiście zapewnią nam wygodne i komfortowe wakacje.

 

Oprócz korzystnej zmiany przepisów, sam timesharing daje przeciętnemu Kowalskiemu możliwość spędzenia wakacji w luksusowym apartamencie bez konieczności wydawania majątku na zakup rezydencji a potem na jej utrzymanie. Timesharing jest też dobry dla osób, które miło wspominają swój urlop zagranicą i chcieliby podtrzymywać swoje znajomości w innym kraju. To również rozwiązanie dla tych, którzy chcą wrócić następnym razem w to samo miejsce. Oprócz osób z usługi timesharingowej mogą skorzystać również firmy, organizujące zagraniczne szkolenia, bądź nagradzające w ten sposób najlepszych pracowników.

 

Jakie są wady umów typu timeshare? Przede wszystkim, zanim podpiszemy umowę, należy się zastanowić, jak w czasie jej obowiązywania może zmienić się wybrana przez nas nieruchomość oraz jej otoczenie. Stan techniczny budynków, jak i znajdujących się w nich lokali w ciągu kilku czy kilkunastu lat może się bardzo pogorszyć. Po drugie, należy brać też pod uwagę możliwość np. likwidacji połączenia lotniczego do najbliższego miasta. Obawa taka rodzi się w związku z długim okresem obowiązywania umowy. Po trzecie, trzeba też, mimo wszystko, uważać na oszustów i zawsze żądać dokładnych informacji i dokumentów przedsiębiorcy, oferującego usługę. Jako wadę timesharingu można też uznać to, że cały czas przejeżdżali byśmy w to samo miejsce i o tej samej porze roku, co może być dla niektórych nudne. Istnieje natomiast możliwość wymienienia się posiadanymi prawami do wczasów w wybranym hotelu, pensjonacie czy nadmorskiej rezydencji poprzez organizacje zrzeszające uczestników takich programów.

 

Według szacunków Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (który to jest inicjatorem nowej ustawy), na całym świecie z ofert typu timeshare korzysta już ok. 6,4 mln osób, z czego 1,5 to mieszkańcy Europy. Dzięki nowej ustawie polskie przepisy o timesharingu będą dostosowane do prawa funkcjonującego w pozostałych państwach wspólnoty. Dodatkowo, od 27 kwietnia 2012 r., podpisując umowę timeshare będziemy mieli pewność, że nasze prawa są lepiej chronione.

 

 

Jakub Jastrzębski

 

Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o timeshare (Dz. U. Nr 230 poz. 1370), Ustawa z dnia 13 lipca 2000 r. o ochronie nabywców prawa korzystania z budynku lub pomieszczenia mieszkalnego w wyznaczonym czasie w każdym roku oraz o zmianie ustaw kodeks cywilny, kodeks wykroczeń i ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. Nr 74 poz. 855 ze zm.), Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/122/WE z 14 stycznia 2009 r. w sprawie ochrony konsumentów w odniesieniu do niektórych aspektów umów timeshare, umów o długoterminowe produkty wakacyjne, umów odsprzedaży oraz wymiany (Dz. Urz. UE L34).

 

Dobry artykuł? Zostaw komentarz i podziel się ze znajomymi.

209 000 PLN

Kraków

28.00 m2

225 000 PLN

Szembekowo

60.00 m2

5 500 000 PLN

Warszawa

362.00 m2

850 000 PLN

Szczecin-Chojna-Rurka

100000.00 m2

Dotpay

Dotacje na innowacje
Program Operacyjny - Innowacyjna Gospodarka
Działanie 8.2 Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B

Tytuł: Optymalizacja współpracy pomiędzy POLISHPROPERTY.EU MARGOL ROMUALD a Partnerami biznesowymi w efekcie wdrożenia systemu B2B w ramach którego działać będzie aplikacja online dostępna na urządzenia mobilne. Projekty współfinansowane ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka

Koniecznie przeczytaj

Nowa Rekomendacja S wymusi stałe oprocentowanie?

Komisja Nadzoru Finansowego pracuje nad kolejnym dokumentem, który ma podnieść jakość portfeli bankowych. Rekomendacja S kojarzy się aktualnie z obowiązkowym wkładem własnym. ...

Czytaj dalej »